Gradski zavod za javno zdravlje

Ukupan broj umrlih lica u Beogradu prema mestu, polu i mesecu upisa u matične knjige umrlih u 2007. godini (Tabela 135)
Ukupan broj umrlih lica u Beogradu prema mestu smrti, polu i opštini smrti u 2007. godini (Tabela 136)
Ukupan broj umrlih lica u Beogradu prema mestu smrti, polu i osnovnom uzroku smrti u 2007. godini (Tabela 137)

Pravilnik o postupku izdavanja i obrascu potvrde o smrti (Službeni glasnik RS 8/2005) primenjuje se od 01.03.2005. godine. Po tom pravilniku zavodi za javno zdravlje su dužni da prate smrtnost stanovništva na teritoriji koju pokrivaju i kontrolišu dijagnoze uzroka smrti i pratećih dijagnoza u saradnji sa nadležnim zavodima za informatiku i statistiku. Razlike koje se pojavljuju u rezultatima ovih zavoda su metodološke prirode. Podaci zvanične demografske statistike prikazuju umrle prema osnovnom uzroku smrti i opštini prebivališta, bez obzira gde je smrt nastupila. Zavodima za javno zdravlje je veoma bitno da, pored osnovnog uzroka smrti, prate i druge dijagnoze koje su doprinele smrtnom ishodu. Prema tome, podaci Gradskog zavoda prikazuju umrle Beograđane u Beogradu i stanovnike drugih mesta koji su umrli u Beogradu.

U 2007. godini u Beogradu je umrlo 21312 osoba. Od tog broja 18812 osoba su Beograđani koji su umrli u Beogradu, a preostalih 11,6% su sobe iz unutrašnjosti. Postoji i određen broj umrlih za koje ne postoje pouzdani podaci o prebivalištu (0,2%).

Muškarci (52,6%) nešto više umiru od žena (47,4%). Smrtnost se beleži tokom cele godine, ali se uočava da je broj umrlih nešto veći u zimskim mesecima.

Beograđani češće umiru kod kuće (56,6%) nego u zdravstvenim ustanovama (43,4%). To ukazuje da će ovlašćeni lekari za utvrđivanje vremena i uzroka smrti u Beogradu imati sve više posla.

Najčešći uzrok smrti kod Beograđana umrlih u Beogradu su bolesti krvotoka (50% i stopa 6,0/1000), a zatim tumori (24,7% i stopa 3,0/1000) i simptomi, znaci i nedovoljno definisana stanja (8,2% i stopa 1,0/1000). Na četvrtom mestu su bolesti sistema za varenje (3,8% i stopa 0,5/1000), a povrede i trovanja se nalaze na petom mestu sa 2,6% i stopom od 0,3/1000. Najučestalije pojedinačne dijagnoze osnovnog uzroka smrti su: I42- cardiomyopathia (10,1% i stopa 1,21/1000), R99-nepoznat uzrok smrti (7,0% i stopa 0,84/1000), I63- infarctus cerebri (6,4% i stopa 0,77/1000), C34- neoplasma malignum bronchi et pulmonis (5,7% i stopa 0,69/1000) i I21- infarctus myocardii acutus sa učešćem od 4,6% u ukupnom mortalitetu i stopom od 0,56/1000.

Uočava se da su za umrle osobe iz unutrašnjosti uzroci smrti teža oboljenja, što je i očekivano, jer se u beogradskim zdravstvenim ustanovama leče složeniji slučajevi.

Podaci koji su prikazani u ovom poglavlju sačinjeni su na osnovu Potvrda o smrti i statističkog DEM2 listića.